Plener fotograficzny na terenie Teatru Muzycznego w ...
Relacje z wizyt w zaczarowanym świecie ...
Po prostu piękno kobiecego ...

Można by rzec że świętokrzyskie to piekielna kraina. Co prawda mamy na jego terenie Raj (jaskinia położona 10km od Kielc) jak i Niebo (wieś w powiecie koneckim), jednak piekieł i piekiełek zdecydowanie więcej.
Mamy więc: dwie jaskinie (Piekło Skibskie, Piekło pod Małgoszczem), kilka rezerwatów i pomników przyrody (Piekło Dalejowskie, Szkuckie, Niekłańskie, Gatniki i Miedzianogórskie). Dziś będzie o jednym z nich.
Skałki Piekło pod Niekłaniem.
Miejsce tajemnicze i straszne, to tu pokutują leniwe diabły zesłane za karę przez samego Lucyfera. Nocą odprawiając swe harce, rzucając kamieniami i drapiąc pazurami po skałach stworzyły te fantastyczne kształty. Aby zachować to miejsce w 1959r. utworzony został na tym terenie rezerwat. Położony on jest w gm. Stąporków na wzniesieniu Wzgórz Niekłańsko-Bliżyńskich. W pobliże rezerwatu możemy podjechać samochodem zostawiając go później na parkingu. Już na samym początku czeka nas pierwsza atrakcja w postaci obudowanego źródła z zimną wodą, którą można się schłodzić po podróży. Dalej niebieskim szlakiem czeka nas od 30 do 50 minut spaceru wśród 200 letnich sosen i dębów. Droga jest szeroka i utwardzona więc nie stanowi dużego wyzwania. Lasy te stanowiły schronienie dla oddziałów Dionizego Czachowskiego w czasie powstania styczniowego.

U celu naszej wycieczki zobaczymy pomnik poświęcony pamięci przyrodnika Teodora Zielińskiego a tuż obok na przestrzeni ponad 500m możemy podziwiać grzyby skalne, baszty, stoły. To bogactwo kształtów jest wynikiem wietrzenia piaskowców.W skalnych szczelinach przetrwały stanowiska rzadkiej paproci, zanokcicy północnej (Asplenium septentrionale). Paproć nietypowa, jej wąskie liście przypominają bardziej trawę niż złożone liście innych paproci. Niestety dokumentacja fotograficzna jest dość skromna. Wycieczka odbyła się wczesną wiosną w zimny poranek i moje Panie po 20 minutach stwierdziły że zmarzły i mają już dość, no cóż trzeba było spakować sprzęt i ruszyć w powrotna drogę. Całość relacji można obejrzeć w galerii
Powierzchnia: 6,3 ha
Rok utworzenia: 1959
Charakter rezerwatu: częściowy
Przedmiot ochrony: osobliwe formy skalne powstałe w wyniku erozji eolicznej oraz zachowanie żyjącej w szczelinach skalnych zanokcicy północnej (Asplenium septentrionale)
4. Na obszarze rezerwatu zabronione są:
a) eksploatacja kamienia,
b) wycinanie drzew i pobieranie użytków drzewnych, z wyjątkiem przypadków uzasadnio- nych potrzebami gospodarstwa rezerwatowego, którego zakres określi specjalnie w tym celu opracowany plan gospodarczy podlegający zatwierdzeniu przez Naczelnego Konserwatora Przyrody.
c) zbiór ziół leczniczych oraz innych roślin lub ich części
d) pozyskiwanie ściółki leśnej i pasanie zwierząt gospodarskich,
e) niszczenie lub uszkadzanie skał i głazów oraz drzew i innych roślin,
f) polowanie, chwytanie, płoszenie i zabijanie dziko żyjących zwierząt,
g) zanieczyszczanie terenu i wzniecanie ognia,
h) umieszczanie tablic, napisów i innych znaków, z wyjątkiem tablic i znaków związanych z ochroną terenu,
i) wznoszenie budowli oraz zakładanie lub budowa urządzeń komunikacyjnych i innych urządzeń technicznych,
j) przebywanie na terenie rezerwatu poza miejscami wyznaczonymi przez konserwatora przyrody.
| « poprzednia |
|---|